Reis met 'De trein van Ruud'

Je eigen naam op de trein waar je jarenlang als machinist in hebt gereden. Wie wil dat nu niet? Arriva-machinist Ruud Lowies (62) is inmiddels een paar weken met pensioen. Als afscheidscadeau prijkt sinds kort zijn eigen naam op de LINT-37 trein van het traject Almelo-Hardenberg. “Echt, het is een hele eer dat mijn naam er nu op staat. Ja, ik zie de LINT trein wel een beetje als ‘mijn’ trein”, aldus Ruud die sinds 2012 bij de start van de concessie als machinist op de Vechtdallijnen werkt. Hij verzorgde destijds ook de eerste ‘officiële’ Arriva treinrit van Almelo naar Mariënberg.

Ruud mocht onlangs zelf de ‘vers bestickerde’ trein van Ruud  terugrijden van de werkplaats van Zutphen naar thuisbasis Almelo. “Dat vond ik echt een ontzettend leuk gebaar’, aldus de bescheiden Ruud. Samen met zijn partner Corry verzorgde hij de terugreis van ‘zijn’ LINT.

De routine van het terugbrengen van de treinen die voor onderhoud in Zutphen zijn, zit er bij Ruud natuurlijk wel in want dat heeft hij de afgelopen jaren veel vaker gedaan. Even de wissel goed zetten, -ja dat gaat gewoon met de hand- en daar ging ‘de trein van Ruud.’

Ruud kijkt terug op een hele fijne periode bij Arriva en de vele ritten in de LINT treinen en de elektrische EMU-treinen van Zwolle-Emmen. “Een LINT-je past zich niet aan aan jou maar jij past je aan hem aan met al zijn technische eigenaardigheden. Het is eigenlijk net een relatie, bepaalde dingen verander je niet. De LINT is perfect geschikt voor het traject van Almelo naar Hardenberg”, zegt Ruud.

Gedurende zijn werkzame leven op de trein -Ruud heeft ook jarenlang als buschauffeur gewerkt-  heeft hij eigenlijk nooit iets raars meegemaakt. “Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat ik geen dodelijke ongelukken heb meegemaakt of door een rood sein ben gereden. De enige botsing die ik had was met een omgevallen boom bij Mariënberg. Gelukkig kon de trein nog rijden en zaten er geen passagiers in.“

Ruud had tijdens zijn werk een voorkeur voor de vroege diensten vanaf 05.15 uur. “Als je dan tussen Mariënberg en Dalfsen een mooie zonsopkomst hebt of het is mistig in de weilanden, dan is het beroep van machinist heel mooi. Maar natuurlijk is het ook weleens wat eenzaam in je cabine. Af en toe heb je wel contact met de reizigers. Je kent ook de vaste passagiers wel. Dan maak je daar gewoon een praatje mee. Ik raad mensen echt aan om het beroep van machinist te kiezen. Ik ben de afgelopen jaren ook mentor geweest voor beginnende machinisten . Als je het machinistenvak zelf leuk vindt, is het ook leuk om dat aan anderen door te geven. Ja, ik ben er best trots op dat ik machinist ben. Wat ik de komende tijd ga doen? Genieten van het leven en wellicht op vakantie. Een treinreis lijkt me wel wat”, lacht Ruud.